Η οντολογική ανυπαρξία του μέλλοντος και η κατάρρευση της πρόγνωσης: Η επιλογή ως πρωτογενής παραγωγή πληροφορίας, ο καιροσκοπικός φαταλισμός και η αποδόμηση των μαντικών συστημάτων (The ontological non-existence of the future and the collapse of foreknowledge: choice as primary information generation, opportunistic fatalism and the deconstruction of divinatory systems)

Η παρούσα εργασία εξετάζει τη λογική και οντολογική σχέση ανάμεσα στην πρόγνωση, την ανθρώπινη επιλογή και την υπόσταση του μέλλοντος. Αποδεικνύεται ότι η πλήρης γνώση μελλοντικών γεγονότων συνιστά οντολογική αδυναμία, καθώς το μέλλον αποτελεί απόλυτο οντολογικό μηδέν και όχι προϋπάρχοντα χώρο δεδομένων. Διαχωρίζεται πλήρως η μηχανική πρόβλεψη παρόντων δεδομένων (όπως ο υπολογισμός μιας έκλειψης) από τη μεταφυσική πρόγνωση ή μαντεία. Η συνειδητή επιλογή ορίζεται ως πράξη πρωτογενούς παραγωγής πληροφορίας εκ του μηδενός, αποκλείοντας κάθε δυνατότητα αναδρομικής ροής γνώσης. Ως εκ τούτου, αποδομούνται πλήρως τα μαντικά συστήματα (αστρολογία, ταρώ) και τα δήθεν προφητικά όνειρα, τα οποία ανάγονται σε μηχανισμούς επιλεκτικής μνήμης και εκ των υστέρων κατασκευής συσχετίσεων. Τέλος, αναλύεται ο καιροσκοπικός χαρακτήρας του πεπρωμένου, αποδεικνύοντας ότι η μοιρολατρία λειτουργεί ως επιλεκτικό ψυχολογικό αναλγητικό που νομιμοποιεί την ανθρώπινη παθητικότητα και απαλλάσσει το άτομο από το βάρος της ευθύνης. This paper investigates the logical and ontological relationship between foreknowledge, human choice, and the status of the future. It demonstrates that comprehensive knowledge of future events is an ontological impossibility, as the future constitutes an absolute ontological void rather than a pre-existing repository of data. A strict distinction is established between the mechanical prediction of present data (such as calculating an eclipse) and metaphysical foreknowledge or divination. Conscious choice is defined as an act of primary information generation ex nihilo, precluding any possibility of retrocausal information flow. Consequently, divinatory systems (astrology, tarot) and purported prophetic dreams are fundamentally deconstructed, being reduced to cognitive mechanisms of selective memory and post hoc correlation. Finally, the opportunistic nature of destiny is analyzed, demonstrating that fatalism operates as a selective psychological analgesic that legitimizes human passivity and absolves the individual of responsibility.