Carl Schmitt’in Kararcılığı ve Anayasa Düşüncesi

Bu makalede, Carl Schmitt’in kararcılık düşüncesi ışığında anayasanın politik niteliği ele alınmaktadır. Schmitt, anayasayı normatif bir zemin veya diğer yasalardan daha zor değiştirilen bir temel yasa olarak değil, politik birliğin kendi varoluşuna dair aldığı kurucu politik kararın ifadesi olarak kavramaktadır. Bu kavrayışın Türkçeye doğru bir şekilde yansıtılabilmesi amacıyla makalede Almancadaki Verfassung, Konstitution ve Grundgesetz terimleri karşılaştırmalı olarak incelenmekte ve Türkçedeki “anayasa” teriminin “temel kuruluş” anlamını içermemesinden doğan kavramsal sorunlar, Türkçedeki Schmitt çevirilerinden örneklendirilerek tartışmaya açılmaktadır. Schmitt’in anayasa düşüncesi, hukuku kapalı bir normlar sistemi olarak gören normativist düşünceden ve liberal burjuvazinin “hukuk devleti” ( Rechtsstaat) projesinden radikal biçimde ayrılmaktadır. Schmitt’e göre anayasanın asli anlamı, olağanüstü hal üzerinden anlaşılabilir. Çünkü olağanüstü halde normatif düzen askıya alınsa dahi devletin varlığı sürmektedir. Bu durum, hukukun kaynağında yer alan politik kararın belirleyiciliğini ve anayasanın varoluşsal temelini açığa çıkarmaktadır. Mevcut makalede, egemenin olağanüstü hale karar verme yetkisinin, kurucu iradenin politik tezahürü olduğu ve bu kararın, normatif düzeni öncelediği vurgulanmaktadır. Böylelikle normativizmin politik olandan yalıtılmış hukuk anlayışına karşı Schmitt’in kararcılığında, hukukun, politik birliğin varoluşsal kararına dayandığı gösterilmektedir.